قالب‌بند و اعتبارسنج JSON

JSON (JavaScript Object Notation) زبان مشترک APIهای وب مدرن، فایل‌های پیکربندی و ثبت رویدادهای ساختاریافته است. هر API از نوع REST و GraphQL، JSON بازمی‌گرداند؛ هر package.json، tsconfig.json و بیشتر پیکربندی‌های CI، JSON هستند؛ AWS، GCP و Azure در CLIهای خود به زبان JSON صحبت می‌کنند. قدرت JSON در دستور زبان کمینه آن است: شش کاراکتر ساختاری ({}، []، کاما، دونقطه، گیومه)، چهار نوع اولیه (رشته، عدد، بولین و null) و تودرتویی بازگشتی. همین کمینه‌گرایی در عین حال نقطه‌ضعف آن است: JSON از نظرات، کاماهای انتهایی، کلیدهای بدون گیومه یا رشته‌های چندخطی پشتیبانی نمی‌کند. یک گیومه یا کامای نابه‌جا کل سند را خراب می‌کند. این ابزار ورودی را مطابق RFC 8259 (مشخصات JSON) اعتبارسنجی می‌کند و سپس آن را با تورفتگی منسجم برای خواندن ارائه می‌دهد، یا تمام فضای خالی را برای انتقال از طریق شبکه حذف می‌کند. تجزیه و قالب‌بندی به‌طور کامل در مرورگر شما از طریق توابع بومی JSON.parse و JSON.stringify موتور JavaScript اجرا می‌شوند، همان کدی که روی سرورهای Node.js و در همه مرورگرها اجرا می‌شود. این بدان معناست که داده‌های شما هرگز از شبکه عبور نمی‌کنند و رفتار اعتبارسنجی در اینجا دقیقاً با آنچه کد شما در تولید (production) خواهد دید مطابقت دارد.